Schetsboek

klik onderaan de bladzijden op 'lees meer' voor de getypte versies.

Hoog bezoek

Den Haag krijgt elke dag wel hoog bezoek. Je hoort het altijd voordat je het ziet: een politiefluitje. Eén motoragent, vooruitgereden, zet het kruispunt af. Dan suizen zijn collega's -- twee-aan-twee, strak als legioensoldaten -- naar het volgende. Daar stoppen er weer twee -- weer het fluitje en blauw licht dat streng zwaait -- en schieten de resterende escorterijders vooruit. 
     Heel die complexe maar volkomen routineus uitgevoerde choreografie -- die nu eens lijkt op een estafette, dan weer op een gemotoriseerd schaakspel -- heeft als doel om ongehinderd doorgang te geven aan de zwarte auto's die daarop voorbijrazen -- de gaspedalen extra diep ingedrukt alsof de inzittenden op het punt van bevallen staan. 
     Een dikke vrouw is speciaal van haar fiets af gestapt om wantrouwend naar de geblindeerde ramen te staren. Uit haar rieten stuurmandje loert het kopje van een hondje mee. Was dat Máxima? Hij weet het ook niet. 
     De motor schiet weer vooruit en op het kruispunt gaat het gewone leven weer door -- alsof het alleen maar even de adem heeft ingehouden.